http://www.post-abortion-syndrome.info

Συναισθηματικς και ψυχολογικς επιπτσεις της μβλωσης στον πατρα

της Μαρας Δημητριδου

Τα ψυχολογικ προβλματα που παρουσιζει ο πατρας στην περπτωση της μβλωσης εναι κτι γνωστ, αν και χι πολυσυζητημνο. Αυτ κατ κριο λγο οφελεται στο τι οι ντρες δεν εξωτερικεουν εκολα τα αρνητικ συναισθματα που οφελονται σε τραυματικ περιστατικ, χωρς αυτ να σημανει, τι υποφρουν λιγτερο απ τις γυνακες.

Μια ιδα για τη συνθη αντιμετπιση του θματος απ το αντρικ φλο μας δνει η επιστολ νεαρο μαθητ, που δημοσιεθηκε αννυμη στη μαθητικ εφημερδα «Schooligans» (τεχος 3, Φεβρουριος 2005). «χεις νισει ποτ σου πατρας; Εγ εμαι 15 χρονν κι χω νισει. Δεν χω μιλσει σε κανναν γι' αυτ. Πνε 4 μνες τρα που τα χω με να κορτσι. χουμε κνει αρκετς φορς σεξ. Μια μρα που μουν σπτι της, αφο θελε κι αυτ, το κναμε χωρς προφυλακτικ. Ο μ...ας τι το θελα; Ολοκλρωσα μσα της και τρα χω μπλξει με τους γιατρος, με την οικογνει της. Χ..ε μσα! Απ εκενη τη στιγμ και μετ κατλαβα πως ακμα δεν εμαι αρκετ υπεθυνος για τις πρξεις μου. Πραγματικ μλις μαθα πως πρπει να κνει κτρωση, μου φυγε η μαγκι! Βρισκμουν σε απγνωση, χωρς να ξρουν οι γονες μου τποτα, αλλ κατφερα να το αντιμετωπσω μνος μου. Πολ μεγλη εντπωση μου κανε μως η συμπεριφορ της κοπλας. Με επε ανριμο, επειδ κλαψα μπροστ στον πατρα της ταν μιλοσαμε».

Μεγλη δημοσιτητα γνρισε πρσφατα (20/5/04) η περπτωση ανλικου ζευγαριο στη Βρετανα. Η 14χρονη μαθτρια Melissa Smith μεινε γκυος κι αποφσισε να κνει χημικ μβλωση, χωρς οι γονες τη να το γνωρζουν. ταν πρε το πρτο απ τα δο χπια που απαιτονται για τη χημικ κτρωση, μετνιωσε, μως οι γιατρο την πληροφρησαν τι ταν πια αργ για να σωθε το μωρ. Η μητρα του, επσης 14χρονου, πατρα του μωρο, δλωσε τι εκενος θελε το μωρ και ταν σοκαρισμνος απ την μβλωση.

Σε κποιες περιπτσεις που γνωρζουμε μσω του «Κντρου Φροντδας Μητρας και Παιδιο», ο πατρας υποφρει κι αισθνεται αδικημνος και δυστυχς, καθς η σντροφς του θλει να διακψει τη ζω του παιδιο που εκενος επιθυμε να προστατψει. Σε κποιες απ αυτς τις περιπτσεις, ταν η γυνακα προχωρ σε μβλωση, ο ντρας αισθνεται προδομνος απ τη σντροφ του με συνπεια η σχση να διαλεται.

Σε λλες περιπτσεις, που αποτελον την πλειοψηφα, ο πατρας εναι αυτς που επιμνει τι η εγκυμοσνη πρπει να καταλξει σε μβλωση. Αυτ μως δεν εγγυται τι δεν θα παρουσισουν προβλματα αργτερα: Ο ταλαντοχος αθλητς του μπσκετ Michael "Chico" Goff,1 που κατφυγε σ' ναν πστορα της περιοχς του για συμβουλευτικ, περιγρφει την περπτωσ του ως εξς: «Κανες απ' τους δυο μας δεν θελε να κνει ττε παιδ. νιωθα ο δυναττερος απ τους δο, τσι κανα αυτ που θεωροσα τι ταν το πιο υπεθυνο πργμα, που μποροσα να κνω: την πγα στην κλινικ κι κανε μβλωση». Το επμενο φθινπωρο μως, ο νεαρς παρουσασε απρβλεπτες αντιδρσεις: «μπαινα σ' να μανβικο κι κουγα να μωρ να κλαει, κι αυτ με στοχειωνε».

Ο Michael επλεξε να ζητσει ψυχολογικ βοθεια και στη συνχεια μετνιωσε για την μβλωση. Υπρχουν μως πολλο που δεν ζητον ποτ ψυχολογικ βοθεια, γιατ θεωρον τι ο ντρας πρπει να τα αντιμετωπζει λα μνος του.

λλοι ζητον ψυχολογικ βοθεια, ακμα κι αν συνεχζουν να θεωρον τι καλς πραξαν και επμειναν στη διακοπ της εγκυμοσνης. Στις περιπτσεις που η μβλωση οδηγε στην αποξνωση της γυνακας απ τον σντροφ της και στην επιδενωση τη διακοπ της σχσης, τα ψυχολογικ προβλματα μπορε να εμφανιστον νωρτερα και να αναφρονται και στη σντροφο, την οποα ο πατρας μπορε ακμα και να κατηγορσει, ετε επειδ δεν αντιστθηκε αρκετ στην πεσ του για μβλωση, ετε επειδ μετ την μβλωση στρφηκε εναντον του εν την απφαση την εχαν πρει μαζ.

Μερικς φορς τα αρνητικ συναισθματα εστιζονται κυρως στον κνδυνο, που σως διατρχει η υγεα της μητρας. Ο Α. Κ. αναπολε: «Την πρτη φορ που γινε αυτ (μβλωση) κι εγ και η κοπλα μασταν ανλικοι. Καθμουν και σκεφτμουν τι αυτ θα πεθνει πνω στην επμβαση κι εγ μετ θ' αυτοκτονσω». λλες φορς μως οι ψυχολογικς επιπτσεις εμφανζονται μετ την επμβαση και δεν χουν μεση σχση με τη γυνακα, αλλ με μνο το παιδ. «Ο πατρας ψχνει συνθως να αναπληρσει το χαμνο παιδ» παρατηρε ο ψυχατρος π. Στυλιανς Καρπαθου.2

Σε κποιες περιπτσεις που ο πατρας δεν χει παρουσισει εμφαν ψυχολογικ προβλματα μετ απ μβλωση, συνεχζει ωστσο μετ απ χρνια να θυμται με δυσαρσκεια και λπη το γεγονς. Ο Α. Β. ο οποος παντρετηκε τη σντροφο με την οποα εχε κνει μβλωση και στη συνχεια φεραν στον κσμο δυο παιδι, λει χαρακτηριστικ: «Σκφτομαι τι αν εχαμε κρατσει αυτ το παιδ, θα ταν σμερα δεκαπντε χρονν. Το λω και στη γυνακα μου... Για σκψου, της λω, αν το εχαμε κρατσει... μουν αντθετος με την μβλωση ττε, αλλ το βλεπα πιο χαλαρ. Απ ττε που κναμε παιδι, με πειρζει περισστερο γιατ σκφτομαι τι κι εκενο ταν να ττοιο παιδκι... Με στενοχωρε το τι δεν θα το δομε ποτ».

Ο Κ., 35 χρνων σμερα, περιγρφει τη δικ του εμπειρα ως εξς: «ταν η κοπλα μου ταν γκυος μουν πολ ανσυχος. βαζα το αυτ μου στην κοιλι της κι κουγα να ρυθμικ χτπο, που προφανς ταν η καρδι του μωρο... Αισθανμουν σχημα αλλ πστευα τι δεν εχαμε λλη επιλογ, κι εκενη το διο πστευε. Αργτερα η σχση διαλθηκε. Αρκετ χρνια μετ ξαναεδα την κοπλα. Εχε στο μεταξ παντρευτε και εχε μαζ της τα δυο παιδι της. Αρχικ χρηκα που την εδα, αλλ η θα των παιδιν μ' κανε να νισω σχημα χωρς να καταλβω αμσως γιατ. Ρτησα το να τ' νομ του, κι αυτ δεν μου απαντοσε. Εκενη τα πρε κι φυγε, γιατ κπου πρεπε να πνε, κι εγ σκεφτμουν ακμα με δυσαρσκεια το γεγονς... Κατληξα στο τι τα παιδι μ' ενχλησαν, γιατ με την κοπλα εχα κι εγ να παιδ, και το ρξαμε».

Μια αφοπλιστικ εξομολγηση για την οδνη που μπορε να νισει ο πατρας μετ απ μια μβλωση, μας δνει το παρακτω ποημα του Daniel Brooks, με ττλο «Ποτ»:

«σο περισστερο ξοδεω τη ζω μου
τσο περισστερα δκρυα γεομαι
τσα πργματα αντιμετωπζω
αλλ ποτ εσνα.....

Εγωιστς εμαι, αλθεια
γεμτος λαγνεα και απληστα
τα συναισθματα τρχουν βαθι
τη νχτα ρπουν αθρυβα
και σχηματζουν δαμονες
που μιλον και ζητον
να χλευσουν και να στοιχεισουν
με αναλαμπς ενς μλλοντος

που δεν θλω ποτ να υπρξει

Πντα μσα μου
και μια λμψη του φβου μσα μου

Ο πνος - αυτοτραυματζομαι
γιατ εμαι εθισμνος στην αμαρτα
ο τρπος της ζως μου φερε θνατο
η πρτη ανσα αρπχτηκε
αφημνη στο σκοτδι
μχρις του σχστηκε
μια καρδι κομματιασμνη
που δεν πρκειται να γεννηθε ποτ
δεν με συγχωρον ποτ
με αφνουν να ζω και να θρην
και μετ τον θνατο το διο κνουν
ανθεμα που παιζα σαν παιχνδι τη ζω
φυγες χωρς νομα
μεινα με πολλ ντροπ
παρνω λο το φταξιμο
πως θα παιρνα λη τη δξα

Οτε να γγιγμα ποτ
αλλ μου λεπεις τσο πολ
επα "σ' αγαπ"
εναι δσκολο να το πιστψεις
μνο τον εαυτ μου κοροδεω
συνελφθης νχτα
ποτ δεν φτασες να δεις το φως
ποτ δεν σε κρτησαν σφιχτ
πθανες μσα στο φβο

Ποτ δεν φθασες να δεις τον κσμο
ποτ δεν κατφερες να γνεις το μωρ μου
το αγορκι μου, το κοριτσκι μου

Αφιερωμνο στο αγννητο παιδ μου
που ποτ δεν φτασε να χαμογελσει
και ποτ δεν φτασε να νισει αγπη
ας εναι ο Θες ο γονις που εγ δεν γινα ποτ
και δεν θα γνω ποτ
ας εσαι για πντα ευτυχισμνο

Αγπησε τον νθρωπο που ποτ δεν γινε ο μπαμπς σου».3

ΑΝΑΦΟΡΕΣ

1 Απ το ρθρο «Taboo Grief: Men and Abortion» της Elaine Minamide. Δημοσιεθηκε στο περιοδικ Focus on the Family το 1999.

2 Συνντευξη στη Μαρα Δημητριδου, στα πλασια της εκπομπς «Τα παιδι που δεν βλπουμε», 89,5 FM, 1998.

3 Το κεμενο χει δημοσιευθε στο περιοδικ του Συλλγου Προστασας Αγννητου Παιδιο "Μερικ Παιδι σε Χρειζονται" τευχ. 10, Ιολιος-Αγουστος-Σεπτμβριος 2006.

Copyright 2007-2015, Ομδα ρευνας και Αντιμετπισης του Μετεκτρωτικο Συνδρμου << Προηγομενη Επμενη>>