|
|
Tο Μετεκτρωτικό Σύνδρομο παρουσιάζεται πάντα, και γιατί;
Μερικοί ερευνητές εκτιμούν ότι το Μ.Σ. εμφανίζεται μόνο σε γυναίκες που κοσμοθεωριακά αντιμετωπίζουν την άμβλωση σαν κάτι κακό, σαν ηθικό ατόπημα, σαν φόνο ενός παιδιού, του παιδιού τους. Άλλοι λένε ότι η εμφάνισή του είναι ανεξάρτητη από την κοσμοθεωρία της γυναίκας. Τα αποτελέσματα των μελετών και ερευνών επαληθεύουν τη δεύτερη άποψη.
Γεγονός είναι ότι το Μ.Σ. συχνά εμφανίζεται εντονώτερα σε γυναίκες που έχουν ήδη μια τάση προς ψυχολογικά προβλήματα, και αυτό κάνει κάποιους να πιστεύουν ότι η έκτρωση δεν έχει σχέση με τα συμπτώματα που οι γυναίκες αυτές παρουσιάζουν, και ότι θα τα εκδήλωναν έτσι κι αλλιώς, ακόμα κι αν δεν έκαναν άμβλωση. Γεγονός είναι επίσης ότι, καθώς ένα από τα σοβαρότερα συμπτώματα του Μ.Σ. είναι η επανάληψη της έκτρωσης, η διαταραχή ανακυκλώνεται και γίνεται ακόμα πιο σοβαρή εξαιτίας του ίδιου του συμπτώματός της.
Οι λόγοι που προκαλούν το Μ.Σ. είναι
- το ότι ο άνθρωπος είναι ψυχοσωματική οντότητα, με σχέση ψυχής και σώματος, εξ αιτίας της οποίας ό,τι συμβαίνει στο ένα, επηρεάζει και το άλλο. Η άμβλωση από τεχνικής απόψεως είναι μια βίαιη και αφύσικη διαδικασία, που βιώνεται ως εισβολή και καταπάτηση από τον γυναικείο οργανισμό.
- η σχέση μεταξύ μητέρας και παιδιού, που έχει ασυνείδητα αρχίσει από τη στιγμή της σύλληψης. Ενδεικτικό παράδειγμα της χημικής επικοινωνίας μητέρας και παιδιού είναι και το πώς σταματά η έμμηνος ρύση της μητέρας μετά την εγκατάσταση του ζυγωτού κυττάρου στο ενδομήτριο: Αρχικά το νέο αυτό σώμα αντιμετωπίζεται ως εισβολέας και λευκά κύτταρα της μητέρας συγκεντρώνονται για να το καταβροχθίσουν. Τότε εκείνο εκλύει πολλές χημικές ουσίες που κάνουν τον μητρικό οργανισμό να το αποδεχθεί ως φιλοξενούμενο και να σταματήσει την εμφάνιση της εμμηνορυσίας για να το προστατέψει από καταστροφή. Είναι το πρώτο "ναι" της μητέρας στην εγκυμοσύνη, και λέγεται πολύ πριν αντιληφθεί συνειδητά ότι είναι έγκυος. Στη συνέχεια ο οργανισμός ετοιμάζεται προοδευτικά για τον τοκετό. Η άμβλωση διακόπτει βίαια και τεχνητά τη φυσική αυτή διαδικασία και την επικοινωνία μεταξύ μητέρας και παιδιού, προκαλώντας την αίσθηση της απώλειας του παιδιού του οποίου η παρουσία ήταν πριν την επέμβαση αισθητή, κι έτσι διαταράσσει την σωματική και ψυχική ισορροπία της μητέρας.
- η έμφυτη και φυσική επιθυμία της γυναίκας να δημιουργήσει απογόνους, η οποία παρά τις όποιες συνειδητές αντιδράσεις προς μια εγκυμοσύνη που παρουσιάζει δυσκολίες, έχει ασυνείδητα ικανοποιηθεί μετά τη σύλληψη, και με την άμβλωση δέχεται ισχυρό πλήγμα.
Παράγοντες που δεν προκαλούν, αλλά μπορεί να επιτείνουν το μετεκτρωτικό σύνδρομο είναι οι εξής:
- Παρέλευση της κατεξοχήν ηλικίας γονιμότητας. Η γυναίκα βιάζεται να δημιουργήσει απογόνους, πιεζόμενη από το "βιολογικό της ρολόι" και ως εκ τούτου θυμάται ότι αν δεν είχε διακόψει κάποια ή κάποιες προηγούμενες εγκυμοσύνες της, θα είχε "προλάβει" να αναπαραχθεί. Ο παράγοντας αυτός μπορεί να λειτουργήσει καθαρά ψυχολογικά, ενώ δηλ. η γυναίκα είναι αρκετά νέα και το άγχος αναπαραγωγής προέρχεται ουσιαστικά από το Μ.Σ. και όχι από την ηλικία της. Όσο όμως η ηλικία της γυναίκας αυξάνεται, τόσο αυξάνεται και η βαρύτητα του παράγοντα.
- Κάποια θρησκευτική πίστη που δέχεται ότι το έμβρυο είναι άνθρωπος. Αυτό δεν αποτελεί από μόνο του αποφασιστικό παράγοντα πρόκλησης μετεκτρωτικού συνδρόμου, καθώς το σύνδρομο εμφανίζεται και σε γυναίκες που δεν θρησκεύουν, ή που ασπάζονται μια θρησκεία που δεν αντιμετωπίζει ως αμαρτία την άμβλωση. ΄Ομως μια θρησκευτική πίστη που δέχεται το έμβρυο ως άνθρωπο μπορεί να επιτείνει τα αισθήματα ενοχής καθώς η γυναίκα δεν έχει αμφιβολία ότι "έχει σκοτώσει έναν άνθρωπο". Παράλληλα, η επαφή με θρησκευόμενους που αντιμετωπίζουν τις γυναίκες που έχουν κάνει άμβλωση εχθρικά ή επικριτικά, μπορεί να εντείνει τα ήδη υπάρχοντα αισθήματα ενοχής και να προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις, όπως π.χ. η άμβλυνση της προηγούμενης θρησκευτικής πίστης της γυναίκας, η άρνηση ανάληψης των προσωπικών ευθυνών της για την επέμβαση και η επίρριψη αυτών σε άλλα πρόσωπα, τα οποία ενδεχομένως έχουν μικρό ή μεγάλο μερίδιο ευθύνης, και η αίσθηση ότι η γυναίκα είναι "καταδικασμένη" και πρόκειται να "τιμωρηθεί" για την πράξη της στο άμεσο ή μακρινό μέλλον.
|